تو فضا موسیقی ملایم انیو موریکونه (Ennio Morricone) پخش میشه. کنار یه پنجرهی قدی بزرگ با قاب سفید رو به یه پارک جنگلی سفید از برف نشستم. بوی عطر شمع قهوه که وسط اتاق می سوزه گرمای اتاق رو دلنشین تر می کنه…یه پتوی نرم و کوچولوی قرمز و یه فنجون چای داغ زنجفیلی با نبات و یه لپ تاپ قدیمی، یادگار درس خوندنهای شبانه روزی دوره فوق لیسانس در اوهایو…به صفحه ی 37 مقاله رسیدم و چشمهام روی مانیتور به روغن سوزی افتادن…ولی یه نگاه به سفیدی نرم برفهای پشت پنجره کافیه که دوباره به ذوق بیاره چشمهام رو…
فردا دارم از اینجا میرم…میرم که دوباره گرمای زندگی مشترک رو تجربه کنم…دیگه با تجربه این یک سال و نیم جدایی اجباری خوب می دونم که زندگی مشترکم یکی از قشنگترین تصمیمهایی بود که گرفتم و در عجبم که اون روزهای کشندهی تنهایی و دلتنگی چطور من رو به این بهترین تصمیم رسوند… از تنهایی های این خونه بزرگ و پر ماجرا که چهار ماه گذشته ی زندگیم رو توش گذروندم و از سکوت خونه و صبوری جنگلش هم خیلی چیزها یاد گرفتم…جنگل بنر اینا و بامزی اینا J دیدن دویدن سنجابها دنبال همدیگه و نگاه کردن به چشمهای درشت و سیاه یه آهو که در فاصله ی دو متری پشت پنجره اتاقم بهم زل زده بود خاطره های بی نظیری رو ساخته که هیچوقت گم نمیشن…همونطور که به ترسهای کوچیک و ناچیز روزها و شبهای تنهاییم می خندم و به داستان سازیهای تراژیک اون تنهاییها لبخند میزنم می دونم که صحنه های به یادموندنی این منظره تا همیشه همراهم می مونه …
مهم نیست در آینده کجا باشم/باشیم…مریلند، کنتاکی، یا ایران…فکر می کنم تا وقتی بلد باشم از نرمی برف و نوازش صدا و شیرینی عطر لذت ببرم و یادم باشه که چطور باید این صحنههای قشنگ رو برای دیگران هم بسازم تا لذتش رو لمس کنن، سعیدترین انسان روی زمینم…
Bon santé
سلام .
هم وطن هر کجا که باشی .دل همه ایرانی ها با توست .مهم نیست که تو در کنتاکی یا مرینلند یا هر کجای دیگر باشی که من فقط اسمشان را شنیده ام یا روی نقشه دیده ام .مهم اینست که ایرانی هستی و فارسی می نویسی و ایرانی فکر میکنی .موفق باشی .به امید دیدار .سعید صادقی
کنتاکی، بریونی، آب پز یا هر چی که بگی، همیشه دل که خوش باشه و باشه، خوشی پر می زنه.
کنار خونه ما همیشه سبزه زاره
دشتاش پر از بوی گل، اینجا همه ش بهاره
دل وقتی مهربونه شادی میاد می مونه
خوشبختی از رو دیوار سر می کشه تو خونه
برات دیوارای کوتاه آرزو می کنم… برای تو و همه عزیزانت!
aaaay Ali Aloy bepa khiz ke Banooye salian o salianat amad! albate momkene hanooz ham betoone ba ghodrate foghaladash esfenaje pokhteye geli be khordet bede:))) ….
doroste hich kas behtar az ghooye siyahe ma nemitoone baraye Adamian naghmeye zendegi ro bekhoone
Lazzate lazat bordan az har cheh keh dame dasteh chizie ke har kasi tajrobash nemikoneh…be gamanam marboot misheh be oon bachehe ka gharareh daroonehmoon basheh….in ro ham goosh kon: Yo-Yo Ma plays Ennio Morricone
این را هم بنویس یا با خودت فریاد بزن : من به زندگی ساده ام خرسندم
سلام نسیم جان راستش از روزی که قبول شدم ارشد سیاسی با هزار تا مشکل برخورد کردم نه درسی هان نه منظورم هزارتا تحقیق و سمینارهایی بود که باید انجام می دادم و این کارها تقریبا امانم را بریده بود تازه شانس اوردم که لیسانس هم سیاسی خوندم و الان ارشد باز دارم سیاسی می خونم و گرنه هزارتا واحد پیش می خوردم …
با این حال سرم کمی خلوت تر شده و بیشتر می نویسم با این حال بازم از شما عذر می خواهم که چند وقتی نتونستم برای شما نظر بگذارم
Salaam Nassim joonam:
Jaat inja kheili khalei, be yad-e oon rooz-e tabestooni ke dam-e dare khonamoon ,hendoneh khordim. Arezoo mikonam ke zoodtar be Maryland bargardid . Baba ….bache ma khaleh mikhaad .haaaa….dar nari za ziresh
همیشه سعید باشی، باشین
قشنگ ترین اتفاق های زندگی، از ساده ترین روزمره ها ساخته می شن…. فقط 2 تا چشم باز می خواد که آدم ببینتشون….و 1 ذهن خوشبین که از یاد نبرتشون…
امروز صبح اینجا (شیراز) بارونی بود… 1 بارونه خیلی قشنگ…کوه های مه گرفته….درختهای نارنجی خیس…..همه چیز در اوج زیبایی….سعی کردم و با 2 تا چشم باز دیدمشون، و سعی میکنم که با 1 دهن خوشبین این روز به یاد بسپارم……..
سلام خانم عبدي
با آرزوي توفيق
نوشته مرحوم اميني زيبا و پراحساس بود . آيا مي تونم آنرا در وبلاگم بگذارم؟
اِ ؟! پس برگشتي پيش علي:) خيلي برات خوشحالم عزيزم. شاد باشين.
khanoume Abdy
zemne arz salam,man Alireza Hekmatshoar,mojrie barnameye televisioni close up hastam.in barname be cinemaye haale hazere Iran ekhtesas darad.lotf befarmayid dar 1 email address be man bedahid ta ellate mozahemat khod ra elam ta dar soorate movafeghat, baraye film raye makhfi sohbati baham dashteh bashim.omidvaram zarfe kootah zamani eftekhar daryaft pasokh e shoma nasibam shavad.
ba sepas va tashakkor
Alireza Hekmatshoar
Close up host and producer
salam nasim jaanam …
ba’ad az moddatha weblogeto check kardam ke in neveshtato khoondam,va kheili kheili be delam neshast,neveshtat khode khodete …baa hamin hessohaal…baa hamin aaramesho etminaani ke be atrafiyanet midi…nasim ,didaremoon kheili kootah bood vali kheili amigh too delam jaa dari…be ali salam beresoon
salam khanoome abdi
man yeki az kasani hastam ke dar webloge barnameye aghaye hekmat shoar(close up) hamkari mikonam
lotfan ye email be man bezanid
mamnoon
ghashang bood
سلاااااااااااااااااااااااااااااااام!
چه عجب از اين طرفها نسيم خانم
مي دوني، من با پاراگراف آخر اين يادداشت چه حالي كردم…؟
”
مهم نیست در آینده کجا باشم/باشیم…مریلند، کنتاکی، یا ایران…فکر می کنم تا وقتی بلد باشم از نرمی برف و نوازش صدا و شیرینی عطر لذت ببرم و یادم باشه که چطور باید این صحنههای قشنگ رو برای دیگران هم بسازم تا لذتش رو لمس کنن، سعیدترین انسان روی زمینم…
”
فوق العاده بود.
«می خوام تا همیشه ثبت بشه»، یعنی می خوای تا همیشه ثابت بشی؟!!!
بنویس دیگه…
خیلی جالب بود و جالب تر از نوشتتون این بود که آدم بدونه تو نزدیکیش آدمای با احساس زندگی می کنن و هستن کسایی که دلت بخواد پای حرفاشون بشینی. حیف که دیر پیداتون کردم و حالا حتما از واشنگتن رفتین .
موفق و شاد باشید